Je lichaam weet het vaak eerder dan jij

Je wordt wakker na een onrustige nacht en eigenlijk ben je nog moe. Maar de wekker gaat. Er moet gewerkt worden.

Overdag vraagt een collega of je nog even iets kunt overnemen. Natuurlijk doe je dat. Thuis wacht er ook van alles en 's avonds belt iemand die zijn verhaal even kwijt wil.

En ergens tussendoor voel je het wel. Ik ben moe.Mijn hoofd zit vol. Eigenlijk wil ik even helemaal niets.

Maar ja… Morgen misschien. En dus ga je door.

Wanneer moe zijn bijna normaal wordt

Misschien herken je dat je de laatste tijd minder kunt hebben. Je bent sneller geïrriteerd, geluiden komen harder binnen en je hoofd lijkt maar door te blijven gaan.

Soms reageer je kortaf tegen iemand van wie je houdt. Niet omdat je dat wilt, maar omdat er gewoon weinig ruimte meer over is.

En vervolgens voel je je daar weer schuldig over. Dus probeer je het goed te maken. Je doet nét iets extra's, zegt toch maar ja tegen die afspraak of schuift je eigen behoefte nog een keer opzij.

Totdat je eindelijk op de bank zit. Maar zelfs dan komt de rust niet vanzelf. Want terwijl je zit, zie je wat er nog moet gebeuren. Of denk je aan iemand die je eigenlijk nog zou moeten bellen.

En voor je het weet komt dat stemmetje alweer: Ik kan toch niet zomaar gaan zitten terwijl…

Zo kan zelfs rust nemen iets worden waar je je schuldig over voelt.

Je voelt vaak best dat het te veel is

Dat is misschien nog wel het lastige. Je weet het ergens wel. Je voelt dat je eigenlijk geen ruimte hebt voor die afspraak en toch maak je hem.

Je voelt de weerstand wanneer iemand vraagt of je iets kunt doen en je eigenlijk nee wilt zeggen. Je merkt de spanning in je lichaam, maar denkt: Nog even.

Want je wilt er graag zijn voor de mensen om je heen. Zorgen voor anderen hoort bij je. Je doet het met liefde.

Daar hoeft niets aan te veranderen. Maar als jij steeds degene bent die nog wel even kan wachten, kan er een moment komen waarop je je afvraagt: Hoe lang houd ik dit eigenlijk nog vol?

Misschien ben je zelfs bang dat er ooit een moment komt waarop je lichaam zélf op de rem trapt. En zover hoeft het niet eerst te komen.

Je lichaam probeert je niet tegen te werken

We zien slecht slapen, spanning, vermoeidheid of dat korte lontje al snel als iets waar we vanaf moeten.

Maar wat als je lichaam je niet tegenwerkt? Wat als het probeert duidelijk te maken dat er iets nodig is? Je hoeft daarvoor niet meteen je hele leven om te gooien.

Begin eens met deze twee kleine dingen.

1. Stel jezelf één keer per dag een andere vraag

We zijn vaak bezig met:

Wat moet er vandaag nog gebeuren?

Zet daar één keer per dag iets naast: Wat heb ík vandaag nodig?

Misschien is dat tien minuten stilte. Even naar buiten. Vanavond niet óók nog die ene klus doen. Of gewoon een kop thee drinken zonder ondertussen iets anders te doen.

En merk ook eens op wat er daarna gebeurt. Komt er meteen een gedachte als:

Ja, maar ik moet eigenlijk… Of:

Dat kan ik toch niet maken?

Probeer dat schuldgevoel niet meteen weg te duwen. Merk het alleen eens op.

Voor jezelf zorgen betekent niet dat je niet meer voor een ander zorgt. Jij mag óók iemand zijn voor wie je zorgt.

2. Geef jezelf even tijd voordat je ‘ja’ zegt

Iemand vraagt iets van je. Voordat je automatisch ja natuurlijk zegt, wacht je heel even.

Wat gebeurt er in je lichaam? Voel je ruimte? Of merk je juist spanning, vermoeidheid of weerstand?

En komt er bij de gedachte aan nee meteen schuldgevoel naar boven? Ook dat mag je opmerken. Je hoeft vervolgens niet automatisch nee te zeggen. Het gaat erom dat je jezelf niet overslaat voordat je antwoord geeft.

Jij mag ook meewegen in je eigen antwoord.

Want je wilt niet alleen minder moe zijn

Uiteindelijk wil je waarschijnlijk niet alleen beter slapen of minder spanning voelen.

Je wilt weer energie overhouden voor dingen waar jíj blij van wordt.

Meer ruimte in je hoofd. Weer ergens zin in hebben. Plezier ervaren zonder ondertussen alweer met het volgende bezig te zijn. En kunnen kiezen voor wat jij nodig hebt, zonder dat daar onmiddellijk dat vervelende stemmetje achteraan komt dat zegt dat je eigenlijk iets anders zou moeten doen.

Dat vraagt niet om nóg harder aan jezelf werken. Het begint juist met weer leren luisteren naar wat er in jou gebeurt.

Rust in je hoofd, thuiskomen in je lijf

Soms is het fijn om daar niet alleen over te lezen of na te denken, maar het ook daadwerkelijk te ervaren.

Daarom geef ik bij YUAN Centrum in Nieuw-Vennep de workshop Rust in je hoofd, thuiskomen in je lijf.

Tijdens deze workshop staan we bewust stil bij wat er in jou gebeurt. We vertragen, brengen de aandacht naar binnen en je ontdekt wat jouw lichaam je misschien al een tijdje probeert te vertellen. Niet om nóg iets goed te moeten doen. Maar om te ervaren wat er gebeurt wanneer je even stopt met doorgaan en werkelijk naar jezelf luistert.

Ademhaling, klank en etherische oliën kunnen daarbij ondersteunend worden ingezet.

Want soms begint verandering niet met nóg meer weten, maar met even stoppen en voelen wat jij nodig hebt.

Thobien RobbertsInner-Healing

Begeleiding voor vrouwen die weer dichter bij zichzelf willen komen